Ursula LeGuin - Lewa ręka ciemności

Zasypiając w takich szczęśliwych chwilach wiem ponad wszelką wątpliwość, gdzie był najważniejszy moment mojego życia, tamten czas w przeszłości, miniony, a jednak trwały, ta wiecznotrwała chwila, serce ciepła.

Potrzebowałam tylko jednego krótkiego cytatu, a skończyło się jak zwykle - przeczytałam wszystko; słodycz ciemności i ostry blask słońca odurzają i mamią.

Teraz czytam "To", chcąc się bać, ale jeszcze nie przyszedł strach. O wiele bardziej w pociągu przeraziła mnie "Nieznośna lekkość bytu". Ależ na tę książkę inaczej się patrzy mając trochę już życia za sobą!